گروهدو قیمت پیشنهادی می‌توانند قیمت واحد یکسان، ارز یکسان و زمان تحویل اعلام‌شده‌ی یکسانی داشته باشند، و همچنان دو تعهد کاملاً متفاوت را توصیف کنند. تفاوت این است که آیا کالا از قبل وجود دارد یا نه.
موجودی، موجودی رزروشده، و یک نوبت تولید
موجود در انبار یعنی تأمین‌کننده همین حالا قطعه را نگه داشته است. موجودی رزروشده یعنی وجود دارد اما از قبل به سفارش دیگری وعده داده شده و ممکن است آزاد شود. یک نوبت تولید یعنی قطعه ساخته خواهد شد، و زمان تحویل اعلام‌شده از تاریخی شروع می‌شود که لزوماً هنوز تأیید نشده است. هر سه معمولاً با همان عبارت دوکلمه‌ای «در دسترس» قیمت‌گذاری می‌شوند.
پیش از توافق بر سر شرایط چه بپرسیم
بپرسید موجودی در کدام انبار قرار دارد، آیا تعداد اعلام‌شده کل موجودی در دسترس است، و اگر سفارش یک هفته دیرتر از آنچه قیمت پیشنهادی فرض می‌کند ثبت شود، زمان تحویل چه می‌شود. تأمین‌کننده‌ای که موجودی واقعی دارد فوراً به این‌ها پاسخ می‌دهد. تأمین‌کننده‌ای که از یک برنامه‌ی تولید کار می‌کند، پاسخ را مشروط می‌کند — و همان مشروط‌کردن، همان اطلاعاتی است که نیاز داشتید.
زمان تحویل، ادعایی درباره‌ی آینده است. در دسترس بودن، ادعایی درباره‌ی حال است. فقط یکی از این دو امروز قابل‌تأیید است.
چرا این باقی برنامه را شکل می‌دهد
برنامه‌ریزی مسیر و مستندسازی هر دو به یک تاریخ واقع‌بینانه‌ی آماده‌ی ارسال وابسته‌اند. ساختن یک برنامه‌ی تجمیعی یا رزرو حمل بر اساس یک نوبت تولید که بعداً جابه‌جا می‌شود، یکی از رایج‌ترین راه‌هایی است که یک سفارش خوش‌قیمت به یک سفارش گران تبدیل می‌شود.